Wyniki badań brzozowskiej solanki wykonane w 1926 roku przez prof. J.K. Parnasa
Według analizy profesora Jakuba Karola Panasa, brzozowska solanka jodowo-alkaliczna, swym składem najbardziej przypominała wody rabczańskie, choć te były nieco bardziej stężone. Woda mineralna wykorzystywana później w zakładzie zdrojowym, cechowała się ponadto niemal zupełnym brakiem siarczanów. Mogła też być wykorzystywana do picia, jednakże po 10–15-krotnym rozcieńczeniu. Źródło: Archiwum Archidiecezjalne w Przemyślu
